dingo schreef: 31 mar 2026, 16:04
Kyron schreef: 31 mar 2026, 00:13
Dag Dingo,
Je hebt gelijk dat ik je niet persoonlijk tot de ja-maar-brigade heb gerekend, zo zou ik het eerder zeggen …. en als dat zo is overgekomen, neem ik dat terug. Dat was niet mijn bedoeling en het is ook niet eerlijk.
Maar laten we dan eens kijken naar wat je wél hebt geschreven. Want je verdediging is interessant …. en onbedoeld verhelderend.
Je schrijft nu een aantal keer, bijna woordelijk, dezelfde zin: "Niet dat ik het terecht of logisch vind, enkel de constatering dat het zo is."
De herhaling zelf zegt iets.
Dingo, ik geloof je. Ik geloof oprecht dat jij het niet terecht of logisch vindt. Maar kijk eens naar wat die zin doet in de context van dit topic. Elke keer dat je hem gebruikt, beschrijf je een aanval op joodse mensen als een te verwachten consequentie van internationale politiek. Je keurt het niet goed ….. maar je normaliseert het wel. En normaliseren zonder veroordelen is in deze context niet neutraal.
Er is een reden dat de beveiliging van joodse objecten opgevoerd na de terreuractie van Hamas en de reactie van Israël daarop. Het zou niet normaal zijn om te doen alsof er niets aan de hand is en de joden met hun bezittingen aan hun lot over te laten.
Dat is overigens niet anders dan als er aanslagen op moskeeën of kerken uitgevoerd worden ook dan gaat de beveiliging omhoog. Enige verschil is dat er zover ik weet geen aanslagen op kerken zijn uitgevoerd en een beperkt aantal op moskeeën.
Nu zijn er in dit debat verschillende smaken. Laat me ze even voor je uitstallen, als een bescheiden taxonomie van het wegkijken.
Er is allereerst de ja-maar-brigade ….. die veroordeelt, maar meteen doorschakelt naar context, geopolitiek, historische complexiteit. "Niet dat ik het goed vind, maar begrijpelijk is het wel." De aanval verdwijnt naar de achtergrond. De relativering wordt het eigenlijke verhaal. Klassiek. Herkenbaar. Bijna nostalgisch in zijn voorspelbaarheid.
Dan is er de statistische brigade …… en die is gladder. Die relativeert niet de daad, maar jóuw reactie erop. "Er zijn dagelijks meer verkeersslachtoffers." De aanslag wordt een data-punt. Jouw verontwaardiging wordt verdacht verklaard ….. als emotie, als irrationele collectieve reflex, als uitvergroting. Gevaarlijker dan de ja-maar-brigade, want ze klinkt redelijk. Ze draagt een witte jas. Ze heeft cijfers. En ze suggereert impliciet: als jij boos bent over deze aanslag, ben jij het probleem. Niet de dader.
En dan is er de meest elegante variant — de zwijg-maar-brigade. Die relativeert niet. Die analyseert niet. Die zegt gewoon: "Het mag wel een tandje minder in het nieuws." Geen ja-maar. Gewoon: minder. Wegdrukken zonder te redeneren. Het is de intellectuele versie van de afstandsbediening .. en eerlijk gezegd bewonder ik de efficiëntie ervan. Waarom moeilijk doen als je ook gewoon de volumeknop kunt omlaagdraaien?
Jij, Dingo, bent geen lid van een van deze brigades. Je bent te slim voor de afstandsbediening, te zorgvuldig voor de witte jas, te genuanceerd voor het klassieke ja-maar. En dat is precies waarom ik dit schrijf ….. niet als aanval, maar als uitnodiging. Want ik schat je hoog in..
Ja ik voel de veren inmiddels zitten.
Wat overigens niet betekent dat ik het met alles eens ben wat je schrijft …. maar dat lijkt me wederzijds, en dat maakt de babbel de moeite waard. Als we het overal over eens waren, hadden we een fanclub nodig, geen debat.
En dan nog dit: ik reageer ook op jou omdat jij mij een paar keer met een vermanend vingertje hebt aangesproken. Dat vraagt om reactie, zoals je wel zal begrijpen. Een mens kan veel verdragen, maar een opgeheven wijsvinger is nu eenmaal een uitnodiging …. geen stop, maar een startschot. Dus als je ooit had gehoopt dat ik stilletjes zou wegschuifelen: dat zit er niet in.
Tenzij je natuurlijk besluit me weg te modereren … want u bent hier als God. Eén klik en Kyron verdwijnt als een zondaar uit het paradijs. Ik begrijp het volledig. Ik zou het zelfs bewonderen. Maar tot die goddelijke interventie plaatsvindt, blijf ik gewoon hier zitten, ondeugend glimlachend.. De hemel moge oordelen.
Een forum is er om te discussiëren dus tot zover geen probleem. Alleen op het moment dat het op indirecte of directe beschuldigingen uitdraait dan hebben we het over op de man spelen en dat is ongewenst.
Maar juist daarom verdient jouw redenering een scherpere vraag.
Want de criminoloog die constateert dat joodse instellingen vaker doelwit zijn zolang dat conflict duurt……… die heeft misschien gelijk. Maar een criminoloog die dat drie keer constateert zonder één keer te zeggen dat het onacceptabel is, heeft een keuze gemaakt. Niet over de feiten. Over de prioriteiten.
En dan de kern van jouw redenering … die je nu nog explicieter uitspreekt dan in je vorige post: "Synagoges en culturele centra zijn daarmee inderdaad in het dagelijkse leven te verwachten doelwitten zolang dat conflict voortduurt."
Dit zijn jouw woorden. Ze verdienen een eerlijke vraag: wat moet de eigenaar van dat kulturhus in Rotterdam met die constatering? Zijn gebouw sluiten? Zijn identiteit verstoppen? Wachten tot het conflict voorbij is?
Want als synagoges en culturele centra te verwachten doelwitten zijn ….. dan is de volgende vraag niet waarom ze aangevallen worden, maar wat wij daartegen doen. En dat begint niet met constateren. Dat begint niet met relativeren. Dat begint niet met de volumeknop omlaag. En het begint zeker niet met zwijgen.
Dat begint met veroordelen.
Want als we dat niet doen, weten we al wat er gebeurt. De eigenaar van dat kulturhus sluit zijn deuren. Niet omdat hij moet. Maar omdat hij begrijpt dat niemand ze voor hem openhoudt.
Dan wordt de synagoge geen doelwit van extremisten alleen. Dan wordt ze een doelwit van onze stilte.
En op de dag dat er niemand meer is om aan te vallen …. omdat iedereen zich al lang heeft teruggetrokken achter gesloten deuren …. kunnen we met zijn allen heel beschaafd concluderen:
"Niet dat ik het terecht of logisch vond. Enkel de constatering dat het zo is gegaan."
Kyron
Ik veroordeel alle aanslagen. Die op joodse instellingen zijn evenmin acceptabel als welke andere aanslag dan ook.
Wat ik al zei deze aanslagen worden veroordeeld en joodse instellingen worden al een tijdje extra beveiligd. In ieder geval hier in Nederland, België heb ik geen zicht op.
Overigens ben ik meermaals in Berlijn geweest en heb o.a. het Holocaust monument, de (zwaar beveiligde) synagoge en het Haus der Wannsee-Konferenz bezocht. Vooral dat laatste geeft een goed inzicht hoe er gedacht werd en hoe het uitwerkte (Endlösung) omdat het allemaal opgeschreven en gearchiveerd is. Voor mij reden om vooral het gebruik van geweld niet te normaliseren en zaken gewoon bij de naam te noemen. Zoals dat het opnieuw opgekomen rechts-extremisme een gevaar voor de democratie en samenleving is. Er is niet zoveel nodig om de jaren dertig van de vorige eeuw opnieuw te laten gebeuren.
Dag Dingo,
Nu ja.
Daar is hij dan. De veroordeling. Expliciet, helder, zonder omwegen. En met Berlijn en Wannsee erbij …. want blijkbaar ben je niet alleen iemand die nadenkt over dit onderwerp, maar ook iemand die er naartoe reist. Die er staat. Die het laat landen.
Ik had je eerder al hoog ingeschat. Maar dit verhoogt de koers verder.
Had je dit in je eerste post geschreven, had ik waarschijnlijk veel minder te zeggen gehad. Wat niet betekent dat onze babbel dan de moeite niet waard was geweest …. maar mijn taxonomie van de brigades had ik wellicht voor een andere gelegenheid bewaard.
En hiermee sluit ik officieel het hoofdstuk "mijn commentaar op die link" af. Yours en jij zijn nu ruimschoots voorzien van commentaar; sterker nog, jullie zitten er tot over de oren in. Wat een luxeprobleem.
Voortaan hou ik me in: een paar nette regeltjes, een beschaafd woordje erbij … want Adam en Eva zonder vijgenblad willen jullie natuurlijk niet meer zien, Zelfs als ik diep in mijn hart denk: "eigenlijk hoeft daar geen uitleg meer van mij bij" … ik zal me groot houden en toch braaf een paar woordjes neerpoten. Want een naakte link die blootjes de wereld in slingert. Dat doen we op een gewoon strand niet.
Wat betreft het op de man spelen … je hebt gelijk dat een forum daar niet voor is. Maar ik hoop dat je ook ziet dat ik niet de man aanviel, maar de redenering. Dat is een dunne lijn soms.
Ik doe er eerlijk gezegd mijn best voor …. maar soms landt het als een boemerang die ik zelf niet zag aankomen.
En omdat ik je nu toch even spreek, wil ik van de gelegenheid gebruik maken om een mini-voorbeeldje van stal te halen. Een oud wronkje dat ik nooit helemaal heb kunnen gladstrijken …. jij was er toen klaar mee, ik ook eigenlijk, maar het bleef een beetje als een onbeantwoorde vraag in mijn achterhoofd hangen. Dus: nu ik de kans heb, wil ik het toch even rechtzetten.
Want toen voelde jij je ook aangevallen door mij …. alsof ík dacht dat jíj niet nadacht. Terwijl de situatie zo simpel was: jij plaatste een link, ik reageerde er zeer kritisch op, en in mijn reactie plaatste ik zelf ook een link met zoiets erbij als "denk zelf na." En daar zat hem de knoop. Wat ik bedoelde was zo neutraal als een Zwitserse bergweide … zo van: herken het, negeer het, of haal je schouders op. Zonder enige bijbedoeling om jou te beschuldigen van niet-nadenken. Dat is werkelijk het laatste wat ik wilde.
Ik snap dat "denk zelf na" veroordelend kan klinken … zeker als je dat in je leven vaker hebt gehoord als subtiele beschuldiging dat je hersenen op vakantie zijn. Dan schiet je brein automatisch in de verdediging. Begrijpelijk.
Hetzelfde geldt voor de waarom-vraag. "Waarom heb je dít gedaan?" klinkt meteen als een verhoor bij de schooldirecteur. Terwijl een kind diezelfde vraag stelt met grote ogen vol verwondering: "Waarom zijn er zoveel sterren? Waarom is de lucht blauw?" Geen aanklacht ... gewoon pure nieuwsgierigheid in een klein jasje.
In die geest bedoelde ik het ook. Wanneer ik "denk zelf na" schrijf bij een link, is dat geen opdracht van bovenaf. Het is eerder een vriendelijk knipoogje: "Hier, kijk eens …. maar je hoeft het niet als evangelie te slikken."
Want ja, soms gooit iemand een link neer als een soort digitale wetssteen, tenminste zo komt het mij vaak over: onaantastbaar, heilig, het einde van alle discussie. De link is de weg, de waarheid en het leven. Mijn links hebben die status helaas … of gelukkig … niet. Het zijn eerder uitnodigingen: dingen die me inspireren, die ik interessant vind, of gewoon grappig. Geen verplichte literatuur.
Een forum is nu eenmaal een vrolijke jungle van meningen, mensen en opvattingen. Sommigen lezen wat ik schrijf en knikken enthousiast. Anderen rollen met hun ogen. En een deel scrolt er gewoon doorheen op weg naar iets beters. Allemaal prima …. iedereen heeft zijn eigen geweten, zijn eigen kompas.
Ik hoop dat dit de lucht een beetje geklaard heeft …. en dat die irritatie van eerder inmiddels haar jas al aan heeft en zwaaiend de deur uit is.
Ik weet dat ik in een discussie scherp uit de hoek kan komen … maar dat doe ik op een brede, onpersoonlijke manier. Of toch… dat probeer ik. Als het anders is overgekomen: het spijt me oprecht.
Discussieforums zijn voor mij een luxe ….. een plek waar ideeën met elkaar mogen vechten. Niet personen. Dat is mijn insteek, en daar blijf ik bij, of ik doe er minstens mijn best voor.
En ja …. eventjes terug on-topic…. over de jaren dertig. Dat is precies de reden waarom normaliseren zonder veroordelen zo gevaarlijk is. Niet omdat één zin alles verpest. Maar omdat het stapelt. Zin voor zin. Constatering voor constatering. Tot het gewoon is.
Jij weet dat. Dat bleek wel uit Wannsee.
Dus: dank. Voor de veroordeling. Voor Berlijn. En voor het feit dat je me nog niet weggemoderéerd hebt.
Groet,
Kyron
