Religie, menselijk bedacht of van de Bron?

[Mullog]

God wordt door het overgrote merendeel van de gelovigen als een persoon gezien (misschien niet als mens maar wel acterend als een persoon, lees de bijbel er maar op na). Je maakt er nu een flauw taalspelletje van.

Ik probeer niks op je te projecteren. Ik heb eerder de indruk dat jij weereens niet begrepen hebt wat je zelf geschreven hebt en daarom het naar iets anders wil ombuigen.

Het feit dat je Christus volgt impliceert al iets als het volgen van een persoon.

Waarom probeer jij mij een geloof op te leggen? Christus is geen persoon. Christus is het Woord , de werkende uitspraak van God. (Joh 1:1) Dat is geen taalspelletje, dat staat in het Evangelie. Dat de kerk er anders over denkt is mij bekend, maar er staat dan ook geschreven dat de volgeling Christus dient te volgen en niet een kerk. (Lucas 9:23-24)

Wat ik volg is uiteraard de werkende uitspraak van God en niet een of andere persoon. De persoon Jezus is niet meer gezien sedert het jaar 29. Deze werkende uitspraak spreekt God in het hart/ziel, mits het hart niet in beslag is genomen door het boze.

De betekenis van Christus is gezalfde. Gezalfde lijkt mij toch echt op een persoon te duiden.

Verder probeer ik je niks op te leggen maar ik ben blij dat je naar aanleiding van tekst ergens over nadenkt.

[Dat_beloof_ik]

Als hij niks doet kan hij niet de bron zijn.





Als jouw bron almachtig is en zichtbaar in alle liefde, maar niet ingrijpt...
Dan is hij ofwel niet almachtig, ofwel heeft hij niets met liefde.
dat hij vanwege vrije wil niets doet, is een menselijk excuus om dat niet over ogen te moeten zien. Of, zoals je dat in je opening noemde, de menselijke vingerafdruk.
Daarmee is jouw bron niets anders dan andere religies.

De liefde van de Bron maakt de vrije wil mogelijk. Het is een vrije wil omdat de mens individueel of collectief keuzes kunnen maken die liefdeloos zijn. Interventie tegen een individu door een ander of een collectief is evenwel ook mogelijk.

Je herhaalt wat je reeds stelde.
Maar ik legde dus uit dat dit betekent dat ofwel niet almachtig is, ofwel niets met liefde op heeft.
Dat hij vanwege vrije wil niets doet, is een menselijk excuus om dat niet over ogen te moeten zien. Of, zoals je dat in je opening noemde, de menselijke vingerafdruk.
Daarmee is jouw bron niets anders dan andere religies.

[Tufkah]

Waarom probeer jij mij een geloof op te leggen? Christus is geen persoon. Christus is het Woord , de werkende uitspraak van God. (Joh 1:1) Dat is geen taalspelletje, dat staat in het Evangelie. Dat de kerk er anders over denkt is mij bekend, maar er staat dan ook geschreven dat de volgeling Christus dient te volgen en niet een kerk. (Lucas 9:23-24)

Wat ik volg is uiteraard de werkende uitspraak van God en niet een of andere persoon. De persoon Jezus is niet meer gezien sedert het jaar 29. Deze werkende uitspraak spreekt God in het hart/ziel, mits het hart niet in beslag is genomen door het boze.

De betekenis van Christus is gezalfde. Gezalfde lijkt mij toch echt op een persoon te duiden.

Verder probeer ik je niks op te leggen maar ik ben blij dat je naar aanleiding van tekst ergens over nadenkt.

Zalven heeft als etymologische oorsprong 'Chriein' (Grieks) of Masjiah (of Masjiach) (Hebreeuws).

https://www.debijbel.nl/wereld-van-de-b ... ezalfde-ot

De zalving van een persoon was het teken dat hij door God was uitgekozen voor zijn taak (zie bijvoorbeeld Psalm 2:2). Een koning die gezalfd is, heeft een nauwe relatie met God. Gods geest rust op hem en hij regeert namens God. Het is zijn verantwoordelijkheid om het ideaal van Gods koninkrijk te realiseren.
In het Oude Testament worden verder ook gezalfd:
priesters: bijvoorbeeld Aäron in Exodus 29:7;
profeten: bijvoorbeeld Elisa in 1 Koningen 19:16.

Wat de werkelijke betekenis is van Christus (de gezalfde) is dat Hij een brug vormt tussen mens en God. Net zoals vroeger de Koning een brug was tussen het volk en God.

In die context kunnen we Christus begrijpen: de brug tussen mens en God. (Dus niet God).

- het brood dat leven geeft (Johannes 6:35)
- het licht van de wereld (Johannes 8:12)
- de deur voor de schapen (Johannes 10:9)
- de goede herder (Johannes 10:11)
- de opstanding (Johannes 11:25-26)
- de weg, de waarheid en het leven (Johannes 14:6)
- de ware wijnstok (Johannes 15:1-2)

In het verstaan van het Evangelie volg ik dus niet de kerkelijke dogma's, maar het Evangelie. De "Ik ben sprekingen" geven duidelijk aan dat "Christus" de schakel tussen mens en God is. Daarom schrijf ik ook altijd "Christus" , want Jezus was het vleesgewordene.

[Mullog]

...
In het verstaan van het Evangelie volg ik dus niet de kerkelijke dogma's, maar het Evangelie. De "Ik ben sprekingen" geven duidelijk aan dat "Christus" de schakel tussen mens en God is. Daarom schrijf ik ook altijd "Christus" , want Jezus was het vleesgewordene.

Waarmee je dus continue er zorgvuldig voor zorgt dat er spraakverwarring ontstaat. Christus is de gezalfde. Dat jij daar in je eigen religie wat anders van maakt om die kloppend te houden is aan jou.

[Tufkah]

...
In het verstaan van het Evangelie volg ik dus niet de kerkelijke dogma's, maar het Evangelie. De "Ik ben sprekingen" geven duidelijk aan dat "Christus" de schakel tussen mens en God is. Daarom schrijf ik ook altijd "Christus" , want Jezus was het vleesgewordene.

Waarmee je dus continue er zorgvuldig voor zorgt dat er spraakverwarring ontstaat. Christus is de gezalfde. Dat jij daar in je eigen religie wat anders van maakt om die kloppend te houden is aan jou.

Er is sowieso altijd sprake van spraakverwarring. Wie zichzelf loochent geeft zijn eigen 'willen' op. Het is immers het 'zelf' die wil. Zoals je kunt nalezen bij Messenger houdt hij er een omgekeerde redenering op na: bij hem is 'mijn' wil Gods wil.

En er zijn legio gelovigen die het vers van de zelfverloochening gemakshalve maar overslaan. Die willen naar het hiernamaals. Er staat ook iets over de Babylonische spraakverwarring in de Bijbel meen ik mij te herinneren;-)

Geeft niks allemaal, in het veld der illusies is veel mogelijk.

[J-W]

.............En er zijn legio gelovigen die het vers van de zelfverloochening gemakshalve maar overslaan.
Die willen naar het hiernamaals.
Er staat ook iets over de Babylonische spraakverwarring in de Bijbel meen ik mij te herinneren;-)

Geeft niks allemaal, in het veld der illusies is veel mogelijk.

Als het allemaal niks geeft waarom maak jij je er hier dan zo druk over dat er gelovigen zijn die in een hiernamaals geloven?
Hoe komt het toch dat jij er hier zo'n moeite mee hebt eerlijk tegenover jezelf te zijn Tufkah?
Is dat kenmerkend voor zelfverloochenaars?
Zo ja dan hebben gelovigen die dat vers "gemakshalve" overslaan imo groots gelijk